Skip to main content

Drastische toename van isopreenemissies in het toekomstig klimaat

Research Topic Chapter
News flash intro
Isopreen is de belangrijkste koolwaterstof die in de atmosfeer wordt uitgestoten. Het speelt een sleutelrol in de atmosferische samenstelling omwille van zijn invloed op troposferisch ozon en zijn bijdrage tot de vorming van fijnstof. Isopreenemissies zijn gevoelig voor veranderingen in temperatuur en zonnestraling en worden daardoor sterk beïnvloed door het opwarmend klimaat. Wij hebben het MEGAN-MOHYCAN biogene emissiemodel gebruikt om hoge resolutie schattingen te maken van isopreenemissies boven Europa in de voorbije 35 jaar, en voor verscheidene klimaatscenario’s tot het einde van de 21e eeuw.
Body text

In een studie uitgevoerd bij het BIRA gebruikten we het MEGAN-emissiemodel (Model of Emissions of Gases and Aerosols from Nature) gekoppeld aan het MOHYCAN-bedekkingmodel (Model of HYdrocarbon emissions by the CANopy) om de isopreen-emissies uitgestoten door de vegetatie te berekenen in het recente verleden (1979-2014) en in de toekomst (2070-2099) over heel Europa.

Als gevolg van de klimaatverandering stegen de gemodelleerde isopreen-emissies in Europa met gemiddeld 1,1% per jaar in de periode 1979-2014, met de sterkste trends in Oost-Europa en Europees Rusland.

Voor de periode 1979-2014 werd in het model gebruik gemaakt van ECMWF-meteorologie, terwijl voor de vergelijking van huidige emissies met geprojecteerde emissies de meteorologie gesimuleerd werd door het ALARO klimaatmodel.

Afhankelijk van het klimaatscenario bleken isopreen-emissies tussen 7% en 83% te stijgen in vergelijking met de controleprojectie. De sterkste stijgingen werden gevonden bij het bepalen van de potentiële impact van CO2 fertilisatie, waarbij de stijgende CO2 concentraties zouden leiden tot een toenemende biomassa. Daarentegen werd gesimuleerd dat de rechtstreekse remmende werking van CO2 op de uitstoot van isopreen door planten (CO2 inhibitie) deze stijging grotendeels teniet zou kunnen doen.

Referenties

  • Bauwens, M., Stavrakou, T., Müller, J.-F., Van Schaeybroeck, B., De Cruz, L., De Troch, R., Giot, O., Hamdi, R., Termonia, P., Laffineur, Q., Amelynck, C., Schoon, N., Heinesch, B., Holst, T., Arneth, A., Ceulemans, R., Sanchez-Lorenzo, A., Guenther, A. (2018). Recent past (1979–2014) and future (2070–2099) isoprene fluxes over Europe simulated with the MEGAN–MOHYCAN model. Biogeosciences, 15(12), 3673–3690. https://doi.org/10.5194/bg-15-3673-2018 Open Access
Figure 2 body text
Figure 2 caption (legend)
Figuur 2: Relatieve verschillen in isopreen-emissies tussen de controleprojectie (CTRL) en drie klimaatscenario's die het effect in achting nemen van (A) klimaat, (B) klimaat en CO2 fertilisatie, (C, D) klimaat en gemiddelde of sterke CO2 inhibitie, (E) klimaat, CO2 fertilisatie en sterke CO2 inhibitie, (Bauwens et al. ,2018).